Έξω πάμε καλά

«Ο ISIS μου είπε ότι ανήκω στην κουζίνα. Τους είπα ότι ανήκουν στον τάφο.»

Αντάρτισσα στη Ροζάβα

«Αν πεθάνω υπό αστυνομική κράτηση, κάψτε τα πάντα, γιατί τίποτα δεν αξίζει παραπάνω από τη ζωή μου.»

Αφροαμερικανίδα  στις ΗΠΑ

Όλοι συγκινούνται, βαθιά και ειλικρινώς ίσως, μπροστά στους αγωνιστές εκείνους που ανά τον κόσμο πολεμούν τους εσωτερικούς ή εξωτερικούς στρατούς του κεφαλαίου, που αντιμετωπίζουν με λύσσα και συνείδηση τις προσπάθειες της βίαιης πολιτικής ενοποίησης, της οικονομικής επιβολής και της αντίστοιχης κοινωνικής στρατιωτικοποίησης, που επιβάλλονται πάντα με αίμα και φρίκη. Όλοι θαυμάζουν τον ηρωισμό, αλλά όχι μόνο: όλοι γουστάρουν τον ένοπλο αγώνα, τις ορδές εξεγερμένων που τα κάνουν όλα λαμπόγυαλο κ.ο.κ. Αρκεί βέβαια να μιλάμε για κάπου αλλού.

Τελικά, όταν η κοινωνία εργοστάσιο δίνει τη θέση της στην κοινωνία του στρατοπέδου συγκέντρωσης, κακά τα ψέματα, δεν είμαστε όλοι μαζί. Κάποιοι μένουν να νοσταλγούν το εργοστάσιο που έδινε δουλειές στον κοσμάκη. Όταν ο πόλεμος μαίνεται εντός και εκτός συνόρων, θα έλεγε κανείς ότι τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και ο καθένας αναγκάζεται να πάρει θέση, να υιοθετήσει ηθική στάση που θα καθορίσει την πράξη ή την απραξία του και αντίστροφα. Κι όμως, πάντα υπάρχουν αυτοί που ζουν τη ζωή σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα, άλλοτε καταγγέλλοντας λυσσαλέα και άλλοτε δικαιολογώντας, μιλώντας για τον πόλεμο όπως μιλάνε οι γέροι στα καφενεία για το ποδόσφαιρο.

Άποψη στην οποία συμφωνούν όλοι στα καφενεία, άποψη που έχει διαπεράσει χρόνια και χρόνια όλη την αριστερά και έχει ποτίσει τη φρασεολογία και την πρακτική της, η θέση πως είναι τα πέντε έξι ισχυρότερα κράτη τα οποία ορίζουν τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο, χαράσσοντας συνεχώς νεοαποικιακού τύπου σφαίρες επιρροής και εξάρτησης. Για να το πούμε αλλιώς, υπάρχουν κράτη που δανείζουν και κράτη που χρωστούν. Είναι οι συλλογικοί εθνικοί καπιταλιστές των πιο ισχυρών κρατών που μοιράζουν και ξαναμοιράζουν τον κόσμο. Για όλα αυτά η τίμια αριστερή στάση κινείται γύρω από τη συγκρότηση της εθνικής μας συνείδησης στον αγώνα για την πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία εναντίον των ιμπεριαλιστικών σχηματισμών που χρησιμεύουν ως άρματα των κρατών που θέλουν το κακό μας.

Ο συλλογισμός πάει ως εξής: εφόσον, το ελληνικό κράτος είναι εκ φύσεως υποτελές και μοιραία είναι ζητούμενο να υιοθετήσει αντιστασιακό χαρακτήρα κάθε στιγμή, το επίδικο δεν μπορεί παρά να είναι η πολιτική έκφραση που θα το διαχειριστεί. Το κράτος δεν είναι πια όργανο ταξικής επιβολής και το ελληνικό κεφάλαιο καθίσταται ανάξιο λόγου.  Επειδή, όμως, η Ελλάδα έχει εμπλακεί και εμπλέκεται ιμπεριαλιστικά σε πολέμους εκτός των συνόρων προς όφελους του ελληνικότατου κεφαλαίου και επειδή το ελληνικό κεφάλαιο χρησιμοποιεί το κράτος για να κεφαλαιοποιεί την κυριαρχία του εντός και σε διάφορους τομείς  ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο, η συλλογιστική αυτή δείχνει τα όριά της. Όμως, η ιδεολογία της εξάρτησης έχει απάντηση. Εφόσον δεν μιλάμε πια για ταξική πάλη, αλλά για εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, τότε το πολιτικό προσωπικό δεν συνιστά εξ ορισμού όργανο επιβολής ταξικής κυριαρχίας, αλλά μία γκρούπα προδοτών και δοσιλόγων που οι πραγματικοί πατριώτες θα κρεμάσουμε στο Σύνταγμα όταν έρθει η ώρα του λαού. Μην φανταστείτε πάντως καμιά ταξική επανάσταση και πάει ο νους σας στο κακό, μιλούν για το όταν ο λαός πει το περήφανο όχι στις δυνάμεις κατοχής και στείλει τους πραγματικά άξιους πατριώτες στην κυβέρνηση.

Πολλές φορές εκ του αποτελέσματος του συλλογισμού βλέπεις τις προθέσεις που τον έχτισαν.  Η αριστερά σήμερα πιο πολύ από ποτέ και στο σύνολό της δείχνει πως μπορεί να είναι το πιο πολύτιμο όργανο ενσωμάτωσης κάθε τάσης χειραφέτησης και ο πιο αποτελεσματικός νεκροθάφτης κάθε ταξικού αγώνα. Η ταξική πάλη δεν έπαψε τυχαία να είναι το κριτήριο εκείνο που καθορίζει τις νίκες ή τις ήττες του κινήματος. Μάλιστα, η ανάπτυξη της ταξικής πάλης έπαψε να βασίζεται στην ταξική συνείδηση, στην παραγωγή εργατικής πολιτικής, στην ανάπτυξη μορφών δυαδικής εξουσίας και κατέληξε να σημαίνει τη μεγέθυνση του κομματικού φέουδου. Για την αριστερά που το ζητούμενο είναι να αντικαταστήσει την αριστερή κυβέρνηση με μια πραγματικά αριστερή κυβέρνηση, το θάψιμο της ταξικής πάλης είναι αναγκαίο.

Τώρα που οι επίδοξοι αντικαταστάτες της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ, δεν χρειάζονται καν να τηρούν τα προσχήματα, μιλούν και οι ίδιοι ανοιχτά για τα κρυφά τους όνειρα, τα ως τώρα ανομολόγητα, μην μπορώντας να κρύψουν τον χρόνιο φθόνο τους για την ιδεολογική ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. (Αν αναλογιστεί κανείς ότι η ηγεμονία αυτή χτιζόταν μέρα με τη μέρα παρά το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ποτέ δυνάμεις σε κανέναν κοινωνικό ή εργατικό αγώνα και ότι τα μέλη του ήταν πάντα το θλιβερό ενδιάμεσο ανάμεσα στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά και τις κυβερνητικές δυνάμεις, ο φθόνος αυτός είναι δικαιολογημένος.)  Αυτοί που κόπτονταν για την ταξική φύση των αγώνων στις ΗΠΑ και για τους Κούρδους που είναι ήρωες του ταξικού αγώνα και προάγγελοι του κομμουνισμού, το βρίσκουν ταιριαστό να γράφουν εμετούς εγκαλώντας τον ΣΥΡΙΖΑ στην αριστερή τάξη, γιατί όταν έρθουν αυτοί στα πράγματα θα παίρνουν  επάξια τον βουλευτικό μισθό, τον δανεισμένο από τον απλό λαό.

Με άλλα λόγια, το να συγκινηθεί κανείς με τους Παλαιστίνιους ή τους Κούρδους αντάρτες, να συνταχθεί υπέρ της  μαύρης αμερικανικής κοινότητας που εξεγείρεται, να υμνήσει τους Ουκρανούς αντιφασίστες είναι σωστό, αλλά είναι και τζάμπα. Γιατί έξω πάμε καλά, αλλά μέσα, τι να κάνουμε, δεν μπορούμε να μιλάμε και για προλεταριακή επανάσταση τη στιγμή που είμαστε αποικία χρέους με επίδικο τη διατήρηση της αστικής δημοκρατίας, έτσι δεν είναι; Ε, λοιπόν, σας φτύνω κατάμουτρα, τωρινές και ονειρωξικές κυβερνήσεις της εθνόκεντρης ανάπτυξης, των παλλαϊκών μετώπων και του εθνικού συμφέροντος, σας φτύνω κατάμουτρα διανοούμενους με την πλάτη του μπαμπά. Κι ευτυχώς δεν είμαι η μόνη. Από δω και στο εξής είμαστε απέναντι.

Άννα Β.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s