Ειμαι ακρο και φαινομαι

Τα άκρα σκοτώνουν, έσπευσε να σημειώσει ο Φαήλος. Αυτός θεωρεί αυτονόητο ότι ο εαυτός του και οι όμοιοί του ανήκουν στη δεξαμενή των μέσων ανθρώπων. Ο μέσος άνθρωπος θεωρεί ακραία τη βία που δεν προέρχεται από τους νόμιμους θεσμούς του κράτους. Η βία αυτή δεν πιάνεται γιατί είναι για το καλό των μέσων ανθρώπων.

Η θεωρία των δύο επικίνδυνων άκρων προϋποθέτει ένα ακίνδυνο μέσο. Από τη μεταπολίτευση και μετά, με αποκορύφωμα τη δεκαετία του ’90, η άνθηση της κοινωνίας της κανονικότητας προϋπόθεσε τον ακίνδυνο κεντρώο, τον ώριμο πια ενσωματωμένο πρώην αριστερό με άλλοθι παππού βασανισμένο στα ξερονήσια ή τον μετανοημένο δεξιό με παππού βασανιστή ταγματασφαλίτη ή μαυραγορίτη.

Μάλλον από ένστικτο, πάντα προτιμούσα το δεξιό καθίκι από τον new age κεντρώο. Πρόκειται γι’ αυτούς που μιλούν με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα, λέγοντας ότι πρέπει να κοιτάμε την πραγματικότητα (την πραγματικότητα που οι ίδιοι διαμόρφωσαν ως η γενιά των εκσυγχρονιστών της αυτοδύναμης Ελλάδας), αλλά  η ευφυΐα τους σπανίως επαρκεί για να αποκρύψει τον ιδεολογικό χαρακτήρα του «ρεαλισμού» του.

Η θεωρία των άκρων υπήρχε από πάντα αφού οι πόλοι της κοινωνικής αντιπαράθεσης φάνηκε να επιδίωξαν μια αλλά ιταλικά «ιστορική συμφιλίωση». Είναι αυτοί που είπαν να αλλάξουν το σύστημα από τα μέσα και απ’ το κέντρο. Η μόνη αθώωση από το στίγμα του άκρου ήταν η συναίνεση με το υπάρχον.

Για την υποστήριξη της κανονικότητας του μέσου ανθρώπου, του μέσου καταναλωτή, του μέσου μαλάκα, είδαμε τα «άκρα» να συγκλίνουν. Είδαμε να εξομοιώνονται αυτοί που έζησαν για να κερδίσουν τη ζωή με όλους με αυτούς που υπηρέτησαν τον θάνατο. Είδαμε να τηρούνται ίσες αποστάσεις από τον εκμεταλλευτή και τον εκμεταλλευόμενο, προς χάριν  της μέσης αντικειμενικότητας.

Ο μέσος άνθρωπος είναι αυτό που λέμε ο κανονικός άνθρωπος. Ο κανονικός άνθρωπος, όμως, ορίζεται κοινωνικά. Η κοινωνία, δηλαδή, αξιολογεί τον εαυτό της με άριστα ως το μόνο θεμιτό παράδειγμα. Η ιστορία γράφεται στο σήμερα και παρουσιάζει τους ανθρώπους που άλλαξαν την ιστορία στο παρελθόν ως μέσους. Ο μέσος άνθρωπος πολέμησε ενάντια στους γερμανούς στην κατοχή, ο μέσος άνθρωπος πολέμησε τη χούντα. Αναρωτιέμαι, έτσι ήταν, ή μήπως οι σημαίες βγήκαν στα μπαλκόνια όταν η αλλαγή είχε ήδη συντελεστεί, από κάποιους ακραίους;

Βάσια Αποστολοπούλου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s